گروه صنعتی مهراس

مرکز تخصصی تصفیه آب و فاضلاب

زدودن مواد آلی محلول در تصفیه فاضلاب




 

زدودن مواد آلی محلول در تصفیه فاضلاب ; برای سنجش میزان مواد آلی موجود در آب از روش هایی مانند اندازه گیری اکسیژن مورد نیاز بیوشیمیایی (BOD)، اکسیژن مورد نیاز شیمیایی (COD)، کل کربن آلی (TOC)، و مجموع اکسیژن مورد نیاز (TOD) استفاده می شود.

  • اکسیژن مورد نیاز واکنش های بیوشیمیایی (BOD) در تصفیه فاضلاب

مقدار اکسیژن لازم جهت انجام اکسیداسیون به وسیله باکتری ها در یک لیتر آب در مدت و شرایط مشخص را BOD آب می نامند. BOD معیاری از آلودگی پساب بوده و بستگی به یکی از دو عامل زیر و یا هر دوی آن دارد.

الف) ترکیبات هیدروکربنی موجود در اینگونه نمونه ها که در واقع مواد غذایی باکتری ها و میکروارگانیزم های هوازی می باشد.

ب) مواد ازته آلی و معدنی که به صورت نیتریت، نیترات و یا آمونیاک، ماده غذایی دسته خاصی از باکتری ها محسوب می شود.

برای بدست آوردن نتیجه اکسیداسیون بیولوژیکی لازم است نمونه را در شرایط و زمان استاندارد (پنج روز) تحت قواعد خاصی کشت دهند. اکسیداسیون کامل به شیوه بیوشیمیایی توسط باکتری ها بسیار طولانی است در حالی که در ظرف مدت پنج روز تقریبا  مواد آلی موجود در آب توسط باکتری ها اکسید می شوند. به هر حال مدت پنج روز به عنوان استانداردی در تعیین BOD به کار می رود.

تثبیت مواد آلی که در واقع تبدیل آن به مواد پایدار توسط میکروارگانیزم ها است را می توان به مراحل زیر خلاصه نمود:

مرحله اول: اکسیداسیون مواد کربنه

مرحله دوم: اکسیداسیون مواد آلی ازته (نیتریفیکاسیون) یا دنیتریفیکاسیون غیر هوازی

شکل ۱۳-۱  نمودار چگونگی مصرف اکسیژن مورد نیاز بیوشیمیایی در دماهای ۹، ۲۰ و ۳۰ درجه سانتیگراد

در مرحله اول میزان مصرف اکسیژن (BOD) در ابتدا حداکثر می باشد و بعد از به مرور کاهش می یابد ولی بعد از مدتی که مرحله اول خاتمه یافت و مرحله دوم که شامل نیتریفیکاسیون است، شروع شد، مجدداً میزان BOD سریعاً افزایش می یابد.

تثبیت مواد آلی به مواد پایدار توسط میکروارگانیزم ها را می توان به صورت واکنش های زیر خلاصه نمود.

CnHaObNc + (n+  –  –  c) O2        nCO2 + (  – c) H2O + cNH3

۲NH3+3O2          ۲NO2 + 2H+ + 2H2O

۲NO2 + O2 + 2H+          ۲NO3 + 2H+

 

شدت مصرف اکسیژن بستگی به جمعیت میکروارگانیزم ها، غلظت بار آلی، نوع بار آلی، درجه حرارت و متابولیسم میکروارگانیزم ها دارد.

  • اکسیژن مورد نیاز شیمیایی (COD) در تصفیه فاضلاب

 

منظور از COD مقدار اکسیژنی است که مواد آلی و ترکیبات معدنی موجود در آب، جهت اکسیداسیون خود لازم دارند و میزان آن از اکسید کننده های مصرفی تعیین می شود.

 

اندازه گیری COD عملی ساده و نسبتاًٌ سریع می باشد، بنابراین معیار مناسبی برای بیان آلودگی نمونه مورد آزمایش است.

برای اندازه گیری COD، آب مورد آزمایش را همراه با مخلوطی از سولفوریک اسید و پتاسیم بی کرومات می جوشانند و در این عمل تقریباً تمام مواد آلی موجود در آن اکسید می شود. پس از جوشاندن غلظت بی کرومات باقی مانده را اندازه گیری کرده و از روی غلظت اولیه بی کرومات و مقدار بی کرومات باقی مانده مقدار اکسیژن مصرف شده محاسبه می گردد.

در این عمل ترکیبات آلی زنجیری و ترکیبات حلقوی و پیریدن ها کمتر اکسید می شوند، لذا برای رفع این مشکل از سولفات نقره به عنوان کاتالیزور استفاده می گردد. در صورتی که یون های کلرید، برمید و یدید در نمونه مورد آزمایش زیاد باشد رسوب کلرید، برمید و یدید نقره حاصل می شود و مزاحمت ایجاد می گردد، بنابراین با اضافه کردن سولفات جیوه کلرید ها را به صورت کمپلکس از محیط خارج می نمایند.

واکنش اصلی با استفاده از اکسید کننده دی کرومات به صورت زیر می باشد:

(CaHbOc) + Cr2O-27 +H+                      Cr+3 + CO2 + H2O

  • رابطه COD با BOD

مقدار COD اندازه گیری شده در یک نمونه از مقدار BOD آن نمونه بیشتر است زیرا در شرایط اکسیداسیون قوی آزمایشگاهی (حرارت، سولفوریک اسید، بی کرومات و کاتالیزور) علاوه بر مواد آلی موجود در آب مانند نشاسته، مواد احیاء کننده دیگری مانند لاشه های باکتری ها ممکن است اکسید شوند و در محاسبه COD وارد شوند. در حالی که این ترکیبات در واکنش های بیولوژیکی به طور کامل اکسیده نشده و مقداری از مواد تجزیه نشده خارج می گردند.

جدول ۱۳-۱ رده بندی آب ها بر حسب درجه آلودگی آنها

نوع آب BOD5

(mg lit-1)

آب خالص- آب آشامیدنی ۰
آب کاملا تمیز ۱
آب نسبتا تمیز ۳
آب رودخانه تمیز ۱ تا ۳
آب رودخانه متوسط ۳ تا ۵
آب رودخانه کثیف ۵ تا ۸

 

نوع آب BOD5

(mg lit-1)

آب نیمه کثیف ۸
آب خیلی کثیف ۲۰
فاضلاب خانگی رقیق ۲۰۰
فاضلاب خانگی متوسط ۳۰۰
فاضلاب خانگی غلیظ ۴۰۰
فاضلاب های صنعتی ۲۰ تا ۵۰۰۰

تصفیه فاضلاب

منحنی نمایش تغییرات BOD5 مصرف سرانه

  • کل کربن آلی (TOC)

کل کربن آلی عبارت است از مقدار کربنی که در مواد آلی موجود در پساب وجود دارد و بر حسب ppm گزارش می شود. TOC معرف بار آلودگی پساب است. مقدار کل کربن، از سوزاندن یک نمونه از پساب در کوره و سپس اندازه گیری مقدار گاز کربنیک تولید شده، بدست می آید.

مقدار TOC با BOD رابطه مستقیمی دارد. آزمایش TOC در مدت زمان کوتاهی انجام می یابد و با داشتن مقدار TOC می توان تخمین مناسبی از BOD نمونه داشت.

بررسی تصفیه های بیولوژیکی مستلزم آن است که اطلاعات مناسبی در مورد انواع میکروارگانیزم ها، شرایط زندگی و چگونگی انجام واکنش های بیوشیمیایی توسط آنها در دست باشد. برای این منظور دسته بندی مختصری از موجودات ذره بینی بیان می شود.

  • دسته بندی موجودات ذره بینی در تصفیه فاضلاب
  • میکروارگانیزم های هتروتروپیک در تصفیه فاضلاب

این میکروارگانیزم ها از کربن مواد آلی موجود در آب به عنوان منبع انرژی و ساخت سلول های جدید استفاده می کنند. این گروه شامل میکروارگانیزم های زیر می باشند:

الف) هوازی: برای فعالیت خود نیازمند اکسیژن مولکولی هستند

ب) غیر هوازی: برای فعالیت خود نیازمند اکسیژن مولکولی نیستند.

پ) مختلط: اگر اکسیژن باشد به صورت هوازی عمل می کنند و اگر اکسیژن نباشد به صورت غیر هوازی فعالیت می کنند

  • میکروارگانیزم های اتوتروپیک در تصفیه فاضلاب

این گروه در فعالیت های زیستی خود به کربن آلی نیاز ندارند و از CO2 استفاده می کنند و شامل انواع زیر هستند:

الف) chemosynthetic: از اکسیداسیون ترکیبات و گوگرددار انرژی لازم خود را تامین می کنند.

ب) photosynthetic: انرژی خورشیدی را برای ساختن گاز کربنیک مورد نیاز پروتوپلاسم سلول های جدید مورد استفاده قرار می دهند و اکسیژن محصول فرعی واکنش ها است.

  • تصفیه بیولوژیکی فاضلاب

تصفیه بیولوژیکی، موثرترین روش برای کاهش مواد آلی موجود در آب ها و پساب ها است. این نوع تصفیه براساس نوع میکروارگانیزم های فعال در آن به دو دسته زیر تقسیم بندی می شوند:

الف) تصفیه بیولوژیکی هوازی

ب) تصفیه بیولوژیکی غیر هوازی

  • تصفیه بیولوژیکی فاضلاب به روش هوازی

سیستم های تصفیه فاضلاب بیولوژیکی هوازی شامل هوادهی، لجن فعال و صافی های بیولوژیکی استخر های اکسیاسیون و سیستم های چرخان می باشد.

در این روش میکروارگانیسم ها عامل اصلی واکنش های تجزیه مواد آلی هستند و انرژی حاصل از این سوخت و ساز برای ادامه حیات و اعمال زیستی آنها بکار می رود و محصولات حاصل از این سوخت و ساز مواد پایداری نظیر CO2، آب و آمونیاک می باشند. قسمتی از مواد آلی نیز برای ساخت و سنتز سلول های جدید مورد استفاده قرار می گیرند.

فرمول تصفیه فاضلاب

در طول واکنش سوخت و ساز بالا که در یک مخزن هوازنی و یا روی بستر باکتری انجام می گیرد، بایستی به طور مداوم به محیط عمل اکسیژن تزریق شود و مقدار اکسیژن مورد نیاز بستگی به کاهش مقدار BOD مورد نظر در تصفیه خانه دارد.

 

نحوه تغییرات اکسیژن مصرفی، B.O.D و جرم لجن تولیدی در طول زمان و فازهای مختلف متابولیکی

  • هوادهی و تولید لجن فعال

پسابی که وارد مخزن هوادهی می شود، دارای مواد آلی است که منبع تغذیه باکتری ها می باشد. باکتری ها، مواد آلی و اکسیژن موجود در پساب را مصرف کرده و CO2 تولید می کنند. سایر میکروارگانیزم ها نیز از باکتری ها تغذیه می کنند. بنابراین بعد از مرگ باکتری ها مقداری از مواد مصرف شده به سیستم برگردانده می شود ولی میکروب ها برای سنتز از مواد آلی استفاده می کنند و به رشد خود ادامه می دهند.

بنابراین پس از وارد کردن مقدار زیادی از میکروارگانیزم ها به یک مخزن پساب و دمیدن هوا در آن، برای چند ساعت مواد آلی موجود در آب به مصرف میکروارگانیزم ها می رسد و سپس همین موجودات ذره بینی به صورت لخته هایی ته نشین می شوند و آب خروجی که مواد آلی خود را از دست داده به صورت شفاف از مخزن هارج می شود و لخته های ته نشین شده به مخزن هوادهی بازگشت داده می شوند تا فرایند تصفیه تکرار شود.

نمایش فرآیند هوادهی و لجن فعال- فاضلاب

باکتری ها و ذرات معلق را که قابلیت ته نشینی دارند به مخزن هوادهی وارد می سازند که به آن لجن فعال گفته می شود.

هوای دمیده شده به داخل مخزن هوادهی دو کار انجام می دهد:

– تامین اکسیژن کافی برای میکروارگانیزم ها.

– همزدن و مخلوط کردن پسابی با لجن فعال و ایجاد سطح تماس بیشتر.

 

  • سیستم های هوادهی و هوادم ها

هوادهی سطحی: در این هواده مایع مخلوط توسط پروانه پاشیده می شود و ذرات مایع مخلوط به هنگام پخش هوا در مایع مخلوط حل می شود.

– هواده عمقی: مابع مخلوط را از کف مخزن به طرف سطح آب کشانده و سپس در سطح آب پخش می کنند.

هوادم: هوای فشرده وارد لوله های پخش کننده شده و به صورت حباب های ریز در تانک پخش می شود.

 

  • صافی های بیولوژیکی فاضلاب

 

یکی از مراحل پیشرفت تصفیه آب های آلوده عبور آن از روی یک بستر شنی است. در اثر عبور از روی بستر شن مقدار زیادی از آلودگی موجود در آب کاسته می شود و این کاهش، به علت رشد میکروارگانیزم هایی است که در روی سطح شن رشد نموده اند.

درتصفیه فاضلاب و آب صافی های بیولوژیکی شباهت زیادی به ستون های پکنیگ دارد. آبی که روی محیط صافی پخش می شود و به آهستگی به طرف پائین سرازیر می شود، در کف صافی جمع شده و به سوی تانک رسوب گیری منتقل می شود. میکرواورگانیزم ها با استفاده از هوایی که به طور طبیعی در صافی جریان می یابد و نیز مواد آلی موجود در پساب عبوری، روی سطح بستر صافی رشد می کنند و باعث به وجود آمدن یک قشر بیولوژیکی روی سطح بستر می شوند. در اثر رشد میکرواورگانیزم ها این قشر، ضخیم می شود، بنابراین لایه های زیرین قشر بیولوژیکی به علت نرسیدن مواد غذایی و اکسیژن، ابتدا به طور غیرهوازی فعالیت می کنند و سپس از بین می روند. در نتیجه هر چند وقت یکبار قشر بیولوژیکی از سطح محیط جدا شده و به وسیله پساب عبوری به تانک رسوب سازی وارد می شود و ته نشین می گردد.

 

  • ساختمان صافی بیولوژیکی فظاضلاب

صافی بیولوژیکی حدود ۲متر ارتفاع و بین ۵ الی ۵۰ متر قطر دارد. پساب در مرکز صافی وارد شده و به وسیله ۴ یا ۲ بازو در سطح صافی پخش می شود. این بازوها به وسیله نیروی عکس العمل جهش آب و یا به کمک یک الکتروموتور به گردش در می آیند و پریود گردش معمولاً حدود ۱۰ دور در ساعت است. محیط صافی عموماً از سنگ هایی که دارای منافذ زیاد می باشند پوشیده شده است. هرچه سطح تماس بیشتر باشد بازده صافی بیشتر خواهد بود.

  • تصفیه بیولوژیکی فاضلاب به روش غیر هوازی

سیستم های تصفیه بیولوژیکی هوازی، سیستم های بسیار مناسبی برای حذف آلودگی های مواد آلی موجود در پساب هستند ولی مشکلاتی را نیز در بردارند که یکی از آنها موضوع دفع لجن تولیده شده می باشد که درصد بالایی از هزینه ها و فضای تصفیه خانه را به خود اختصاص می دهد.

در تصفیه بیولوژیکی غیر هوازی پساب با تعداد زیادی از میکرواورگانیزم ها مخلوط می شود که در این روش هوا دخالتی ندارد. در این شرایط باکتری ها رشد می کنند و مواد آلی موجود در پساب را به دی اکسید کربن و گاز متان تبدیل می کنند.

                                باکتری های                                                   باکتری های اسیدزا

             مواد آلی                                  CO2 اسیدهای آلی و الکل ها                                 CO2 + CH4

                               متان زا                                                          شرایط غیر هوازی

    بر خلاف روش هوازی تصفیه پساب، تصفیه غیر هوازی چنان است که انرژی مورد نیاز میکرواورگانیزم ها بسیار کمتر است و در نتیجه رشد این باکتری ها از آهنگ کمتری برخوردار است و قسمت کوچکتری از پساب به سلول های جدید تبدیل می شوند و قسمت بیشتری از پساب، قابل تجزیه به گازمتان و دی اکسید کربن می باشد. تغییر و تبدیل به گاز متان نشانگر تثبیت پساب می باشد و از آنجا که گاز متان غیر محلول و فرار است می توان آن را از طریق خروجی واحد تصفیه جمع آوری کرده و به عنوان منبع انرژی گرمایی مورد استفاده قرار داد.

  • امتیازات تصفیه فاضلاب به روش غیر هوازی

الف) تولید کم سلول های بیولوژیکی به عنوان لجن.

ب) احتیاج کم به مواد غذایی معدنی

پ) عدم احتیاج به اکسیژن و وسایل هوادهی.

ت) تولید گاز متان به عنوان محصول نهایی.

 

  • معایب تصفیه فاضلاب به روش غیر هوازی

در این روش نسبت به روش تصفیه هوازی به دمای بالاتری نیاز است و دمای مورد قبول حدود ۸۵ تا ۹۵ درجه فار نهایت می باشد.

عیب دیگر این روش، رشد نسبتاً کند باکتری های تولید کننده گاز متان است، لذا مدت زمان طولانی تری جهت شروع و بکار اندازی واحدهای تصفیه احتیاج است.

معایب این روش در مورد پساب هایی که از غلظت کمتری برخوردار هستند بیشتر اهمیت پیدا می کند، در حالیکه تصفیه بیولوژیکی غیر هوازی در مورد پساب هایی که BOD بالاتر از ۱۰۰۰۰ ppm دارند نسبت به روش هوازی امتیازات بیشتری دارد.

  • روش های موجود برای تصفیه فاضلاب غیر هوازی

الف) روش سنتی: این روش برای تصفیه پساب های غلیظ به عنوان لجن اولیه و ثانویه در واحد های تصفیه شهری کاربرد دارد.

تصفیه فاضلاب غیر هوازی

 

برای تصفیه فاضلاب غیر هوازی

 

ب) روش ارتباطی: این روش برای بکار اندازی واحد های تصفیه پساب های رقیق مورد استفاده قرار می گیرد.

باکتری های متان زا فقط قادرند اسیدهای آلی و الکل ها را هضم کنند و در درجه حرارت کم و یا PH اسیدی فعالیت آنها کم می شود بنابراین با اضافه کردن سدیم بی کربنات به آب، باعث ایجاد یک محیط بافری و کنترل PH می شوند.

در این مورد عموماً PH بین ۷/۶ تا ۴/۷ تنظیم می شود و درجه حرارت روی ۲۰ تا ۴۵ درجه سانتی گراد کنترل می شود.

  • تصفیه فاضلاب پیشرفته پساب

آلودگی هایی که به روش معمول (تصفیه بیولوژیکی مرحله دوم) از بین نمی روند با روش های تصفیه پیشرفته از بین می برند. این روش ها تقریباً شامل هر نوع تصفیه بعد از تصفیه بیولوژیکی است.

گاه به این مرحله از تصفیه، تصفیه مرحله سوم نیز گفته می شود. به دلیل آنکه پساب های صنعتی دارای آلودگی های مختلفی می باشند نمی توان یک روش کلی برای تصفیه پیشرفته عنوان کرد، ولی عموماً تصفیه پیشرفته شامل کاهش مواد جامد معلق که خود باعث کاهش زیاد BOD می شود و نیز حذف فسفر و ازت می باشد.

 

  • فسفات زدایی

وجود فسفر به همراه ازت باعث رشد بیش از حد جلبک ها و خزه ها در رودخانه ها، مرداب ها و استخرهای زلال سازی می شود. حدود ۵۰ الی ۷۰ میلی گرم در لیتر فسفری که در پساب ها یافت می شود مربوط به مواد صابونی و دترجنت ها می باشد.

با وجود آنکه مقداری از فسفر موجوددر پساب ها در ته نشینی مقدماتی برداشت می شود و ۲۰ تا ۳۰ درصد آن هم در تصفیه بیولوژیکی حذف می شود ولی باز هم مقدار زیادی از آن به صورت محلول در آب خروجی باقی می ماند و به دلیل آنکه استاندارد غلظت فسفر در پساب تصفیه شده باید از محدوده mg lit-1 2-1 باشد، بنابراین لازم است به کمک روش هایی فسفر اضافی زدوده شود.

روش هایی که برای فسفات زدایی موجودند عبارتند از:

الف) کشت خزه ها و گیاهان: در این روش از طریق فتوسنتز و رشد گیاهان، فسفر موجود در پساب مصرف می شود. البته هر چند یکبار باید خزه ها را برداشت نمود تا رشد گیاهان و خزه ها همچنان ادامه یابد.

این روش کمتر استفاده می شود زیرا نیازمند استخرهای مخصوص کشت خزه، وسایل درو کردن خزه ها و کنترل رشد جلبک ها می باشد، که پر هزینه است.

ب) رسوب گیری فسفر: املاح آلومینیوم و سایر مواد لخته ساز مثل آهک و کلرید فریک موجب رسوب فسفر می شوند.

آلومینیوم Al2 (SO4)3 , 14/3H2O + 2PO4-3          ۲AlPO4    + ۳SO4-2 + 14/3H2O

املاح آهن Fe+3 + PO4-3        FePO4    + ….

آهک ۵Ca+2 + 4OH + 3HPO4-2        Ca5 (OH) (PO4)3   + ۳H2O

این روش برای زدودن فسفر از پساب بسیار مورد استفاده قرار می گیرد. در این روش به راحتی می توان حدود ۸۰ تا ۹۰ درصد فسفر را برداشت نمود

 

  • نیتریفیکاسیون و برداشت ازت در تصفیه فاضلاب

ازتی که در پساب ها وجود دارد به علت دفع مواد زائد انسانی، آشغال ها و زباله های مواد غذایی و همچنین پساب های صنعتی می باشد.

حدود ۴۰ درصد ازت موجود در پساب ها به صورت آمونیاک است و ۶۰ درصد باقی مانده به صورت ترکیبات آلی ازته و مقداری کم نیز به شکل نیترات ها می باشد.

 

مقداری از ازت موجود در پساب ها در تصفیه اولیه (تانک های رسوب گیری مقدماتی) و تصفیه بیولوژیکی (تصفیه مرحله دوم) حذف می شود. واکنش هایی که صورت می گیرد به صورت زیر هستند:

                                    باکتری ها

ترکیبات آلی ازته                                          NH3      آمونیاک

                                 تجزیه مواد آلی

                                   باکتری ها

 NH3 + O2                                                 NO3               نیترات ها

                        نیتریفیکاسیون

                          باکتری های غیر هوازی

  NO3 + AH2                                            N2    + H2O + A

                              دی نیتریفیکاسیون

فعل و انفعالات بالا نشان می دهد که برای ازت زدایی، اکسیژن محلول در آب مصرف می شود و این یک مشکل اساسی برای موجودات هوازی است.

 

  • نیتریفیکاسیون و دنیتریفیکاسیون بیولوژیکی فاضلاب در تصفیه فاضلاب

ترکیبات آلی در مراحل تصفیه بیولوژیکی تجزیه می شوند و تولید آمونیاک می کنند. آمونیاک تولید شده نیز از طریق هوادهی اکسیده می شود و به نیتریت ها و نیترات ها تبدیل می شود. گاهی نیز در هوادهی طولانی مقدار زیادی از آمونیاک به نیترات تبدیل می شود یعنی عمل نیتریفیکاسیون انجام می گیرد، ولی به دلیل آنکه زمان لازم برای عمل نیتریفیکاسیون بیشتر از زمان لازم برای تصفیه کربن های آلی به طریقه بیولوژیکی است، بنابراین باید برای نیتریفیکاسیون واحد جداگانه ای در نظر گرفت. برای این منظور از یک تانک هوادهی تحت تصفیه بیولوژیکی قرار می دهند تا مواد آلی کربنه حذف شوند، سپس در یک تانک دیگر عمل نیتریفیکاسیون انجام می شود. در این تانک لازم است PH حدود ۴/۸ و حداقل غلظت اکسیژن mg lit-1 5/1 باشد.

دنیتریفیکاسیون یک واکنش غیر هوازی است، بنابراین احتیاج به یک منبع تامین کربن (همان AH2 در رابطه بالا) می باشد. برای تامین منبع کربن ازمتانول (mqlit-1 60)، شکر، اتانول، استون و حتی استیک اسید استفاده می شود.

  • آمونیاک زدایی به وسیله هوادهی

آمونیاک تولید شده را می توان به صورت گاز از محلول پساب خارج کرد.

                                                                                         هوادهی

NH+4 + OH                NH4 OH                             H2O + NH3

                                                  آمونیاک زدایی

پساب حاصل از تصفیه فاضلاب بیولوژیکی را به بالای برج های خنک کننده پمپ می کنند و روی پکنیگ پخش می نمایند، در همین حال هوا به شدت از پائین به بالای برج جریان دارد. جریان هوا باعث می شود که آمونیاک محلول در پساب به صورت گاز در آید و از پساب خارج شود. این سیستم نسبت به نیتریفیکاسیون و دیتریفیکاسیون بسیار ارزان تر است. در درجه حرارت بالا (فصل تابستان) بازده عمل زیاد می شود ولی در زمستان به علت یخ بستن و درجه حرارت پائین فعل و انفعالات آمونیاک زدایی به خوبی انجام نمی شود.

  • برداشت ازت به کمک کلرینه کردن

NH3 + HOCl        N2   + NO2   + NO3 + NO2 + Cl + H+

کلر قادر است گاز آمونیاک را به گاز ازت و سایر ترکیبات معدنی ازت تبدیل کند. تنها مشکل این روش تصفیه فاضلاب مقدار زیاد کلر مصرفی است و غلظت بالای کلر در پساب حاصل از تصفیه فاضلاب قابل قبول نیست. همچنین در این روش به دلیل تولید زیاد Cl مشکلات مختلفی در سیستم به وجود می آید. بنابراین پس از کلرینه کردن پساب باید آن را از بستر کربن فعال عبور داد تا کلر اضافی آن حذف شود.

  • استفاده از کربن فعال در تصفیه فاضلاب

کربن فعال برای زدودن BOD، COD، رنگ، بو و طعم از پساب تصفیه فاضلاب بسیار موثر است. کربن فعال مواد آلی موجود رد پساب را جذب و سپس تجزیه می کند. مولکول های مواد آلی موجود در پساب جذب سطح تماس کربن فعال می گردند و از پساب برداشته می شوند، سپس فعل و انفعالات بیولوژیکی در سطح تماس کربن فعال و پساب سبب می شود که این مواد به کلی از بین روند و سطح تماس کربن دوباره به صورت فعال در آید. PH پسابی که با کربن فعال در تماس قرار می گیرد نباید اسیدی یا قلیایی باشد و قبل از عبور از بستر کربن فعال باید خنثی شود. زمان لازم برای عبور از بستر کربن حدود ۴۰-۱۵ دقیقه می باشد و هر چند یکبار باید کربن را در کوره تا درجه حرارت ۹۰۰ درجه سانتی گراد حرارت داد تا دوباره فعال شود.

از مزایای این روش در تصفیه فاضلاب به موارد زیر می توان اشاره کرد:

 

 

الف) رنگ و بوی آب را جذب می کند.

ب) کربن فعال قادر به جذب اکثر مواد آلی می باشد (از جمله: ترکیبات سمی مانند فنل و سیانور)

پ) مواد روغنی که در سیستم بیولوژیکی می توانند مشکل ساز باشند، توسط کربن فعال قابل جذب هستند.

و از معایب این روش تصفیه فاضلاب موارد زیر را می توان نام برد:

الف) این روش تا اندازه ای گران قیمت و پر هزینه است.

ب) پساب قبل از ورود به ستون های پر شده از کربن فعال باید کاملاً زلال سازی شوند و فاقد مواد کلوئیدی و معلق باشد.

پ) کنترل عملیات در این روش مشکل است و لحظه ای غفلت سبب از کار افتادن سیستم می شود.



  • مهر ۳, ۱۳۹۷
  • |
  • بدون دیدگاه
  • |

طراحی و اجرا: ابریشمین کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به گروه صنعتی مهراس می باشد | Copyright © 2007-2018